Heb ik jullie al eens het verhaal van de mobiele telefoon verteld? Ik denk het niet. Hier gaat ie dan. Voordat we naar Spanje vertrokken heb ik in Nederland een nieuwe mobiele telefoon gekocht. Prepaid omdat ik toch niet veel bel. En als je prepaid neemt dan krijg geen gratis telefoon dus deze heb ik gewoon helemaal betaald, nog net geen 100 euro. Prachtig ding. Een Motorola met camera erin. Makkelijk in gebruik. Helemaal top. De provider die daarbij hoort is Orange. In Nederland geen enkel probleem er mee. Dan besluiten we om te gaan emigreren. Tja, wat doe je dan? Als we dat eerder wisten dan had ik natuurlijk helemaal geen nieuwe telefoon gekocht en het nog even volgehouden met de oude xe2x80x9c koelkastxe2x80x9d en pas in Spanje eentje gehaald. Blijven bellen met een Nederlandse provider hier is veel te duur dus ik moet overschakelen naar een Spaanse. Geen punt, want Orange bestaat ook hier. Helaas, de Spaanse heeft niets te maken met de Nederlandse Orange. Wat nu? De telefoon is niet simlock vrij dus ik kan geen andere simkaart erin doen. Naarstig gaan we op het internet op zoek naar het simlock vrij maken van mobiele telefoons. Op het internet vinden we allerlei Amerikaanse sites die je een code kunnen geven voor de Motorola om het simlock vrij te maken. Maar natuurlijk niet voor niets. Ondertussen is Orange in Nederland overgenomen door T-mobile. En op hun site vinden we het antwoord. Gewoon je speciale simkaartcode aan hun doorgeven en binnen een paar dagen krijg je van hun een unlock code. Zo gezegd en zo gedaan. Maar jullie raden het al, na een paar dagen nog steeds niets. Nog maar eens een mailtje. Niets, nada, noppes. Na een paar weken maar weer eens een mail gestuurd. O, we zaten nog te wachten? Sorry hoor, hier is de unlock code. Hxc3xa8 hxc3xa8, we kunnen eindelijk een andere simkaart erin zetten. Op naar de Movistar winkel voor een simkaart. Alleen een simkaart? Nee dat kan niet, die krijg je alleen met telefoon. Ik wil geen telefoon want ik heb al een telefoon. De schoudertjes van de verkoopster worden opgehaald. Heb je eindelijk je telefoon voor elkaar lukt het niet om een simkaart te kopen. We proberen een balie van Movistar bij Carrefour, schuin tegenover de winkel van Movistar. Waarschijnlijk krijg je daar hetzelfde antwoord maar je weet nooit. Ja hoor, klinkt het vanachter de balie, alleen een simkaart kan wel en dat is dan 5 euro. Moet ik het voor je installeren, vraagt de vriendelijke Carrefour dame nog. Als iemand weet uit te leggen wat het verschil is tussen een hele complete winkel van Movistar en een simpele balie van Movistar in Carrefour, dan mag hij/zij het zeggen.